Fictie.

Deze stukjes tekst heb ik volledig uit mijn duim gezogen. Maak je geen zorgen, je kan weer opgelucht ademhalen: het is nooit gebeurd. Ik beleefde gewoon plezier aan het opschrijven van mijn gedachtenspinsels.

Yogi

Posted on Tuesday, November 20th, 2012 | 2 comments

Yogi

“Namaste.”

Onwennig schuif ik met m’n kont over het matje. Ik wiebel m’n heupen in een wanhopige poging mijn staartbeen nog even te ontzien. Ik kijk vluchtig om me heen en als ik zie dat niemand kijkt, gebruik ik mijn hand om mijn voet nog net iets verder onder mezelf te krijgen. Niet dat het erg zou zijn als iemand het zag, want er mag dit uur immers niet gelachen of gepraat worden. Doodzonde, want naast me heeft iemand haar shirt binnenstebuiten aan. Of het lijkt zo. Met kleding van Lululemon Athletica kan je zoiets ook niet goed bepalen. Horen die gaten in de mouwen daar, zit dit zoom nou zo vreemd?

“Focus op je Pranayama.”

Mijn gedachten spelen apenkooitje. Als een gek razen ze de kast over, de touwen in, het klimrek over en voor ik het weet zit ik met mijn gedachten weer heel ergens anders. Willekeurige gedachten schreeuwen om aandacht en gaan van de hak op de tak. Kaarsjes, thee, avondeten, de geschiedenis van Europa. Koppen dicht nu allemaal. Ik moet me concentreren op mijn ademhaling. Enkele seconden kan ik me daar op concentreren, tot de gedachte dat dit waanzin is me weer onderbreekt. Waanzin, dat is het. Waarom lig ik hier nog? Hoewel ik het me afvraag, volg ik de instructie om mijn knie op te trekken braaf op.

-->> Klik hier om verder te lezen

Te koop: Geschiedenis

Posted on Monday, August 20th, 2012 | 0 comments

Te koop: Geschiedenis

Eindelijk Vrij, Met Je Ogen Dicht, Kijken Hoe Het Morgen Wordt. Heeft iemand nou een complete Rob de Nijs-collectie weggedaan? Verderop liggen nog een paar singles van Rob de Nijs. Banger Hart zit er dan weer niet tussen. Die zal iemand wel al gekocht hebben. Of misschien wilde ze die nog luisteren. Waarom wilde ze eigenlijk wel van de rest van haar collectie af? Het kan ook zijn dat ze is overleden en haar spullen heeft nagelaten. Waaraan is ze overleden? Vast ouderdom, denk ik bij mezelf.

De kringloopwinkel is een plaats waar je meer met vraag dan aanbod te maken hebt. Elk item roept zoveel vragen op. Ooit waren deze spullen de moeite van het bezit waard voor iemand, maar nu niet meer. Waarom? Was de voormalige eigenaar een hoarder? Of is hij gewoon verhuisd van 2-onder-1-kap naar een klein appartement nu de kinderen uit huis zijn? Waarschijnlijk is een groot deel van de spullen hier gekomen dankzij een tragedie. De voormalige eigenaar is dood of gescheiden. Lijkt me immers sterk dat iemand al z’n visspullen wegdoet omdat hij simpelweg geen vispas wil aanschaffen. Scheiden is logischer. Eerst brengt hij een groot deel van zijn tijd door aan de waterkant. Even weg van z’n vrouw. Nu hij gescheiden is hoeft hij niet meer te vluchten. Klinkt aannemelijk.

-->> Klik hier om verder te lezen

Het waren 2 fantastische weken

Posted on Saturday, September 18th, 2010 | 0 comments

Het waren 2 fantastische weken

Al tijden ben ik op zoek naar een parttime baantje. In de afgelopen weken heb ik me suf gereageerd op baantjes: afwasser, magazijnmedewerker, schoonmaker, broodbakker, ijsverkoper… En bij alles werd ik al afgewezen voor ze me gezien hadden. Vandaag besloot ik maar weer eens op een vacature te reageren, maar het schrijven van een sollicitatiebrief voor een tijdelijk baantje is toch moeilijker dan het lijkt.

Je kan jezelf wel de hemel in prijzen, maar je weet bij voorbaat al dat je niet de medewerker van hun dromen bent, want na twee weken nemen ze hoe dan ook afscheid van je. En bovendien kan je wel een lange brief opstellen met redenen waarom jij de baan wil, maar bij tijdelijk werk vervallen alle argumenten met de steekwoorden: ambitie, carrière, werkervaring, kansen, et cetera. Het enige argument dat je realistisch hebt, is: ik wil geld. Hoewel dat het meest oprechte argument is van iemand met een tijdelijk baantje, kan je dat moeilijk in de sollicitatiebrief zetten.

Geachte heer Centjes,

Afgelopen zaterdag, 31 september, las ik uw advertentie in De Telegraaf waarin u aangeeft op zoek te zijn naar enthousiaste koekjesbakkers voor uw koekjesfabriek. Omdat u twee weken lang een koekjesbakker nodig heeft, en ik geld nodig heb, besluit ik u te schrijven.

Ik heb ruim 10 jaar ervaring als koekenbakker opgedaan bij verschillende bedrijven. Direct na afronding van de basisschool in 2000, begon ik met koekjes bakken bij de scouts. Momenteel ben ik nergens werkzaam, anders had ik ook niet gereageerd op uw vacature.

Uw organisatie komt positief op mij over; ik zou graag in zo’n omgeving de komende twee weken acht uur per dag bakken. Als koekenbakker bij uw bedrijf kan ik mijn hobby, koekjes bakken, uitvoeren én er nog geld voor krijgen ook. En na twee weken hoop ik dat beide partijen kunnen zeggen: “Het waren twee fantastische weken!”

Als u mij wilt aannemen, dan hoor ik dat graag zo snel mogelijk van u, want ik heb meer sollicitaties lopen.

Met vriendelijke groet,

Shanna

Als ik een werkgever was die iemand zocht voor twee weken zou ik zulke brieven wel kunnen waarderen. Gewoon lekker to the point en oprecht en het bespaart de werkgever dan ook weer tijd. Net of die zin heeft om een lange brief vol lulkoek te vertalen in ‘ik wil geld, neem mij aan!’

-->> Klik hier om verder te lezen