Ode aan de herfst

Posted on Wednesday, September 23rd, 2015 | 0 comments

Ode aan de herfst

Al van kleins af aan is de herfst mijn lievelingsseizoen. De magie van het rode, knisperende tapijt van bladeren onder mijn regenlaarsjes. De spanning bij het zoeken naar kastanjes, eikels en dennenappels, gevolgd door het plezier van het knutselen met de gevonden schatten. Kastanjes werden met tandenstokers en wat hulp van de juf al gauw schattige egeltjes. Enkele jaren later was de herfstbetovering vooral aanwezig tijdens de wandelingen naar de gymzaal. Terwijl de rebellen van de klas hoopjes bladeren de lucht in trapten, zocht ik met mijn vriendinnetjes naar de beste helikoptertjes: de gevleugelde vruchten van de esdoorn. Ze konden in perfecte cirkelbewegingen naar de grond dwarrelen, maar ik herinner me dat we ze ook wel op onze neus plakten.

De nasale esdoornpropeller heb ik inmiddels verruilt voor een ander soort herfstmode: laarzen, sjaals en natuurlijk handschoenen. De herfst begint niet zodra het meteorologisch (1 september) of astronomisch (23 september) herfst is. De herfst begint wanneer je ‘s ochtends op de fiets de regen tegen je knokkels aan voelt waaien en je je voorneemt binnenkort je handschoenen weer op te zoeken. Maar het heeft nog iets vrijblijvends, in tegenstelling tot de bijtende koude van de winter waarbij de huid op je knokkels openspringt zodra je zonder handschoenen de deur uit gaat.

De voorzichtige tango waarin de zomer en de winter verstrengeld zijn tijdens de herfst, maakt het ook zo’n mooi en bijna lieflijk seizoen. Het spel tussen een nazomer en een voorwinter vergeven je wanneer je in een hoodie de deur uit sprint om je boodschappen te doen. Want ook culinair gezien is de herfst een rijk seizoen. De warme smaken van pompoen, sinaasappel, mandarijnen, peer, walnoten, stroopwafels… Speculaas en kruidnoten complimenteren de herfststorm-thee van Pickwick. Ondertussen staat er een appeltaart in de oven die het huis vult met het goddelijke aroma van deeg, appel, kaneel en karamel.

In de zomer ga je met vrienden afkoelen aan een recreatieplas, in de winter zit je met de hele familie achter het gourmetstel. De herfst is een intermezzo voor sociale verplichtingen. Je kan je voeten begraven in hoogpolig tapijt, of wegkruipen onder een dekentje. De regen tikt op de ramen en wanneer je opkijkt uit je boek, zie je dat de straten zijn gevuld met een waterval aan kleuren dankzij de talloze paraplu’s. De laatste zwaluwen bespreken luidkeels hun aanstaande emigratie. Egeltjes smullen smakkend van de laatste sappige slakken, voor ze zich verliezen in een diepe winterslaap. Treinreizigers kopen nog een Pumpkin Spice Latte bij Starbucks om warm te blijven terwijl ze wachten op hun vertraagde trein, met of zonder vierkante wielen.

Vandaag is de herfst begonnen, volgens elke definitie. Het wordt weer eerder donker, de kaarsjes mogen weer aan. Denken aan kerst is ook weer toegestaan. Maar voor het zo ver is, staan er nog typische herfstactiviteiten op het programma: Sint-Maarten, Sinterklaas en NaNoWriMo. Ja, ik ga opnieuw een poging wagen om in één maand een boek te schrijven, hoe goed of slecht het ook is. Ik denk dat ze het in November organiseren zodat iedereen dan kan profiteren van het meest inspirerende seizoen van allemaal.

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
avatar

wpDiscuz