Nutella

Posted on Friday, March 18th, 2016 | 0 comments

“Begin je dat goed met Nutella” is de Nederlandse slogan van Nutella. Jammer, want ik had zelf een andere slogan bedacht die ik ook wel krachtig vond. “Nutella: de keuze van dictators.”

Nutella is hazelnootpasta die je voor zo’n zes euro per kilo kan kopen. Voor amper 2,5 euro per kilo voorziet Orinoko je echter van the real deal: chocopasta. Hazelnootpasta is van oorsprong the poor man’s chocopasta. Door extra opgelegde belastingen en rantsoenen in de Tweede Wereldoorlog ontstond er in Italië een tekort aan cacao. De Italianen hadden al eerder met dat bijltje gehakt toen Napoleon Bonaparte een handelsembargo had opgelegd waardoor er geen goederen meer uit de Britse koloniën kwamen.

Zodoende moest Pietro Ferrero het doen met wat de regio wél in overvloed had: hazelnoten. Na wat verbeteringen aan het recept werd het goedje twintig jaar later nog smeerbaar ook (dit is ook waarom er maar 2% amandel in amandelmelk zit… Noten zijn over het algemeen best wel hard en niet zo vloeibaar en smeerbaar). Tegenwoordig is hazelnootpasta niet meer weg te denken uit de keukens van het gewone volk. Het gewone volk, dat in een Volkswagen over de Autobahn door de gehele Heimat kan reizen. Waar hadden hipsters gezeten en wat  hadden ze gegeten zonder ingrijpen van Adolf Hitler?

-->> Klik hier om verder te lezen

Heremietkreeften

Posted on Tuesday, March 15th, 2016 | 0 comments

In een aflevering van Reizen Waes zag ik dit schepsel voor het eerst. Een mix van angst en fascinatie maakte zich meester van me en ik moest en zou ontdekken wat het voor beest was. Googelen op “Spin krab” gaf me beangstigende plaatjes (en slapeloze nachten), maar leverde geen resultaat op voor mijn zoektocht. Dankzij Twitter ontdekte ik wat het was: een op land levende heremietkreeft.

Wat is er nou zo bijzonder aan de heremietkreeft? Dat ze geen woningcorporaties hebben met directeuren die boven de Balkenende-norm verdienen. De kreeft gaat namelijk zelf (en dus ook zonder de hulp van Nance, Tooske, Marlayne, Vivian of Viktor) op huizenjacht. Dat doen ze met sociale netwerken. Zodra eentje een grotere woning heeft gevonden, zet hij dat op Kreeftboek. De anderen gaan dan – in orde van grootte – in een rij staan en ze betrekken allemaal de woning van degene die vóór hen in de rij staat. De grootste kreeft (die zijn aanstaande verhuizing op Kreeftboek bekend had gemaakt) betrekt de lege schelp, de kreeft die dan vooraan in de rij staat betrekt de schelp waar de eerste kreeft in zat, enzovoort.

Maar dat is nog niet alles. Sommige kreeften verbouwen hun schelp zelfs (zie ook: Eigen Schelp en Duin) om ruimer en lichter te kunnen wonen, dit tot jaloezie van andere kreeften (met name de kreeften die in eerdere afleveringen Help Mijn Kreeft Is Klusser zaten). Ze hebben er totaal geen moeite mee om zo’n kribbige krabbige Nico Zwinkels uit z’n verbouwde schelp te rukken en op straat strand te zetten. De kluskreeft zit vervolgens zonder passende woonruimte, waardoor hij een makkelijk doelwit is voor roofvogels en voor je het weet zit je in een aflevering van Kreeft Scene Investigation.

 

-->> Klik hier om verder te lezen

Niet voor de poes

Posted on Sunday, October 18th, 2015 | 2 comments

Niet voor de poes

Sinds een week heb ik een aanlooppoes. Zo’n een die zichzelf gepermitteerd heeft de hort op te gaan om te onderzoeken of het gras werkelijk groener is bij de buren. Wiens poes ze is? Geen idee. Ze is ook niet als vermist gemeld. Ze zal wel vaker dit soort geintjes uithalen. Dat kan ze ook goed met haar gebroken gemiauw en haar smekende oogjes. Ze had mij ook zó om haar vinger gewonden: kat in het bakkie. Want ze mag – nu het zo koud is – gratis overnachten in mijn pop-up Bed & Breakfast (voorheen ook wel de keuken genoemd). Inmiddels heb ik ontdekt dat ik meer met poezen gemeen heb, dan een konijnenmoeder ooit zou willen toegeven.

-->> Klik hier om verder te lezen