SHOW & TELL: Brood op de plank

Posted on Monday, September 28th, 2015 | 1 comment

SHOW & TELL: Brood op de plank

Toen ik op de basisschool zat, hielp ik een vriendinnetje af en toe met haar krantenwijkje. We lachten elke keer om het naambordje W.C. Pot en aan het einde van de middag gingen we met zwarte vingers weer terug naar huis. De enige beloning was een gezellige middag maar daar kocht je eigenlijk niks voor. Dat kwam pas toen ik in Havo 3 mijn allereerste ‘baantje’ had: huiswerkbegeleider.

Huiswerkbegeleider werd je niet zomaar. Dat was een soort erebaantje: je kon er niet voor solliciteren, je werd gevraagd. Als je slim genoeg was, was je uitverkoren om leerlingen uit lagere klassen te helpen. In Havo 3 stond ik zelfs zo ver boven de stof, dat me gevraagd werd om mijn eigen klasgenoten wiskundebijles te geven. Ik heb dat met veel plezier (én succes!) gedaan. Ik schreef me na afloop van de middelbare school zelfs in voor een lerarenopleiding. Zo waardevol en vormend kan een eerste baantje dus zijn. Dat ik geheel onverwacht aan het einde van de rit er een certificaat en een envelop met geld voor kreeg, was de kers op de taart.

Ik had de smaak te pakken (van die kers op de taart). Niet veel later had ik mijn eerste echte baantje waar ik voor moest solliciteren, op de afdeling Brood en Banket bij een supermarkt. En met solliciteren bedoel ik dat ik een formuliertje had ingeleverd bij de servicebalie met daarop mijn gegevens. Een daadwerkelijk sollicitatiegesprek volgde niet. Ik werd uitgenodigd om direct formulieren in te vullen en contracten te ondertekenen. Krap een week later kon ik beginnen. Zoiets is tegenwoordig niet meer denkbaar, maar tien jaar geleden gebeurde dat dus wel.

Die zomer werkte ik dagelijks vanaf zeven uur ‘s ochtends, zodat het eerste brood klaar lag wanneer de winkel om acht uur opende. Niet dat er dan al direct mensen op zoek waren naar een tijgerbrood. De enige mensen die om acht uur ‘s ochtends direct binnenkwamen, waren zwervers die van hun laatste centen vloeibare boterhammetjes kochten om de dag door te komen. De enige andere keer dat om acht uur ‘s ochtends er al mensen kwamen, was tijdens de Franse invasie. Het concern had de prijzenoorlog niet goed verteerd maar de Fransen zagen er nog wel brood in. Dat heeft uiteindelijk niet mogen baten, want nog geen half jaar later kondigde het moederconcern aan dat het gedaan was met de winkelformule waar ik mijn zomer had doorgebracht.

Tijdens mijn baantje als huiswerkbegeleider ontdekte ik mijn liefde voor lesgeven. Mijn liefde voor bakken ontdekte ik echter niet bepaald tijdens dit baantje. Het klinkt natuurlijk geweldig, werken in een bakkerij. Het klinkt als een zomer lang in de geur van versgebakken brood, de lekkerste geur die er bestaat. In die tijd werd het normale brood echter aangeleverd (je had alleen maar ‘supermarktbrood’): ik hoefde het alleen nog maar door de snijmachine te jagen. De enige geur waar ik mee geconfronteerd werd, was de weeïge, bijna zure lucht van ongebakken eierkoeken. En de geur van smeulend vlees wanneer ik me weer eens verbrandde aan de bakplaat.

Het spreekt voor zich dat deze koekenbakker daarna niet nog een keer in een bakkerij heb gewerkt. Ik bakte er gewoon helemaal niks van. Wel in een call center, waar ik spreekwoordelijke zoete broodjes moest bakken. Dat beviel me nog minder dan me om half acht ‘s ochtends verbrandden aan een onbenullig grote bakplaat, terwijl ik ‘s werelds meest belachelijke hoofddeksel in het openbaar moest dragen. Die vernedering durf ik nu, 10 jaar later, wel met de wereld te delen in mijn rubriek Show and Tell, waarin ik een object toon en het bijbehorende verhaal vertel.

Niemand heeft me ooit kunnen vertellen wat dit hoofddeksel precies met brood of banket te maken heeft.

Niemand heeft me ooit kunnen vertellen wat dit hoofddeksel precies met brood of banket te maken heeft.

 

Leave a Reply

1 Comment on "SHOW & TELL: Brood op de plank"

Notify of
avatar

Sort by:   newest | oldest | most voted
marjolein
Guest
marjolein
2 years 2 months ago

Ik had dus altijd de droom om in een bakkerij te werken, tussen dat verse brood en die heerlijke geuren. En met ‘had’ bedoel ik: tot ik je blog las. Bedankt, he!

wpDiscuz