Posts Tagged "actualiteit"

Gelukszoeker

Posted on Wednesday, September 9th, 2015 | 0 comments

Gelukszoeker

Ik ben een gelukszoeker. Regelmatig ga ik op reis naar plekken waar het weer beter past bij mijn lievelingskleding. Klimatologisch vluchteling, zou je bijna kunnen zeggen. En daarin ben ik niet alleen. Volgens cijfers van het CBS, ging meer dan 81% van de Nederlanders in 2013 op vakantie, waarvan bijna de helft in het buitenland vakantie vierde.

Dat ik kan reizen, heb ik te danken aan heel veel mensen. De welvaart die ik geniet, heb ik bijna cadeau gekregen. Ik ben geboren in Nederland, één van de meest welvarende landen ter wereld. En dat land ligt in Europa. Ik ben geboren in de rustigste periode uit de geschiedenis van Europa. En dankzij onder andere de Europese Unie, is welvaart, vrede en de vrijheid om te gaan en staan waar ik wil haast vanzelfsprekend. Dat is niet altijd vanzelfsprekend geweest: miljoenen mensen hebben ervoor gestreden.

Dat begon al eeuwen geleden. Ik pik het verhaal graag op bij het punt waar Europeanen doen wat mensen al van kleins af aan graag doen: dingen ontdekken. India en Amerika werden ontdekt door mensen die op zoek waren naar kennis over de wereld, op zoek waren naar avontuur, op zoek waren naar grond en natuurlijk grondstoffen. Zo zochten de Spanjaarden naar goud in Zuid-Amerika. Dat vonden ze niet, maar ze vonden wel waanzinnig veel zilver. Dat namen ze mee terug naar Spanje, en zo werd Spanje het rijkste land van heel Europa.

-->> Klik hier om verder te lezen

Food Fetisj

Posted on Wednesday, September 2nd, 2015 | 0 comments

Food Fetisj

Vorig jaar was ‘The Fappening’ een happening. De iClouds van bekende mensen waren gehackt en zodoende kwamen talloze naaktfoto’s op straat te liggen. Zoiets zou mij nooit overkomen. Als ik al een iCloud had die gehackt kon worden, zou één ding als een paal boven water staan: de enige porn die ik in mijn bezit heb, is foodporn. Ik geef het toe: ik heb een behoorlijke hoeveelheid foto’s van eten gemaakt in de afgelopen jaren.

De Canadese Dr Taylor maakt zich zorgen om food fetisjisten zoals ik. Regelmatig op sociale media foto’s delen van eten, dat duidt op psychische problemen. Immers, als je bij de benzinepomp staat, pakt je Opel Corsa ook niet een fototoestelletje om een foto te nemen van een paar liter Euro 95, dus waarom zou een mens wel foto’s maken van zijn brandstof? Wanneer je foto’s plaatst van eten in plaats van van mensen, dan ben je teveel bezig met het eten in plaats van met socialiseren, vindt Dr Taylor. Daarbij vergeet ze eventjes dat die foto’s geplaatst worden op sociale media, en dus gedeeld worden met – jawel – mensen. En dat niet ieder gezelschap zich net zo gewillig op de gevoelige plaat laat vastleggen als een perfect opgemaakt bord sushi. En dat mensen ook vaak alleen eten.

-->> Klik hier om verder te lezen

Reis tegen de klok

Posted on Thursday, August 27th, 2015 | 0 comments

Reis tegen de klok

 

Ik ben reislustig en heb een eindeloze lijst van plekken die ik graag nog wil bezoeken. Ik zou graag meer van New York willen zien dan alleen het vliegveld, de kracht van de natuur ervaren bij de geisers in IJsland en mijn persoonlijke geschiedenis nader onderzoeken in Indonesië. Maar één van de landen die het hoogste op mijn lijstje staat, is Libanon.

Tot 1943 was dit gebied ‘Groot-Libanon’, dat viel onder het Frans Mandaat Syrië, een van de vele Frans koloniën. Dit is dus waarom de eenmans-Scissor Sisters, Mika, vloeiend Frans spreekt. Terwijl Duitsland in de Tweede Wereldoorlog Frankrijk bezette, werd Libanon in 1943 onafhankelijk. Libanon wordt nu vertegenwoordigd door afgevaardigden van religieuze minderheden. Dit land, dat mijns inziens een wonderlijke cultuur-historische mix is, fascineert me. Maar ik besef me dat haast geboden is als ik het nog wil zien zoals het nu is. Immers, in buurland Syrië is niet alles pais en vree, om maar even een understatement te gebruiken.

-->> Klik hier om verder te lezen

Wow, stenen!

Posted on Monday, August 13th, 2012 | 0 comments

Wow, stenen!

Wow, stenen!

Dat was mijn eerste gedachte toen ik de eerste beelden van ruimteverkenner Curiosity zag. Wat had ik dan verwacht, was mijn tweede gedachte. Mijn tweede gedachte komt van mijn innerlijke commentator. De stem die zegt: “Gedraag je eens naar je leeftijd. Het zijn stenen, en dus?”

Ik denk dat ik niet de enige ben met zo’n nare innerlijk commentator. Zo’n – excusez le mot – azijnzeiker. Als mijn innerlijke commentator een persoon was dan was het Danny Nelissen. Iemand die bij voorbaat zuur doet en altijd kritisch is. Natuurlijk is dat ook de enige reden dat de innerlijke commentator niet allang is vergaan: hij is niet alleen kritisch op momenten waarop het niet nodig is, maar ook op momenten wanneer het wel nodig is. De innerlijke commentator is de stem die zegt: “Het lijkt me verstandiger dat je gewoon de deur uit gaat in plaats van je Spiderman te wanen en hier op twaalf hoog het raam uit te gaan.”

Toegegeven, zoiets is nuttig. Maar de innerlijke commentator ontneemt ook een hoop plezier. Zo heb ik lange tijd geen plezier beleefd aan schrijven. “Wie denk je wel niet dat je bent? Wie wil die stukjes van jou nou lezen?” en “Als je dit onzinnige stuk schrijft en publiceert, komen mensen er vanzelf wel achter dat je niet kan schrijven.” Ja, dat is zo, dacht ik dan weer. En dan ging het schriftje dicht nog voor ik ook maar een zin geschreven had.

-->> Klik hier om verder te lezen

Vallende sterren

Posted on Sunday, August 12th, 2012 | 0 comments

Vallende sterren

De lichten van de stad verdwijnen langzaam achter mij. De straatverlichting en de verlichting in huiskamers van nachtbrakers maken plaats voor duisternis en daardoor lijkt de dashbordverlichting elke minuut feller te worden. Enkel het blauwe licht van het logo dat bovenop mijn plaatselijke winkelcentrum prijkt blijft nog een hele tijd te zien. Ik weet niet of het licht op een gegeven moment wel verdwijnen zal als ik deze kant op blijf gaan. Het moet wel.

Zodra de stad in de verte zichtbaar is als een flauwe roze gloed, klinkt op de radio het journaal van middernacht. Tijd om eens naar vallende sterren te kijken, denk ik bij mezelf. Ik stap uit, en denk aan mijn auto-theorieboekje. Parkeren buiten de bebouwde kom, dus moet de stadsverlichting aan. Ik herinner me de foto nog, die bij dat stukje stond. Een auto ergens langs een weiland, met lampen aan. Wanneer komt zoiets nou in vredesnaam voor, dacht ik toen. Nu weet ik het. Maar het licht stoort me en na wat getwijfel gaat het licht dan toch maar gewoon uit.

-->> Klik hier om verder te lezen