Posts Tagged "biechtstoel"

Niet voor de poes

Posted on Sunday, October 18th, 2015 | 2 comments

Niet voor de poes

Sinds een week heb ik een aanlooppoes. Zo’n een die zichzelf gepermitteerd heeft de hort op te gaan om te onderzoeken of het gras werkelijk groener is bij de buren. Wiens poes ze is? Geen idee. Ze is ook niet als vermist gemeld. Ze zal wel vaker dit soort geintjes uithalen. Dat kan ze ook goed met haar gebroken gemiauw en haar smekende oogjes. Ze had mij ook zó om haar vinger gewonden: kat in het bakkie. Want ze mag – nu het zo koud is – gratis overnachten in mijn pop-up Bed & Breakfast (voorheen ook wel de keuken genoemd). Inmiddels heb ik ontdekt dat ik meer met poezen gemeen heb, dan een konijnenmoeder ooit zou willen toegeven.

-->> Klik hier om verder te lezen

Gelukszoeker

Posted on Wednesday, September 9th, 2015 | 0 comments

Gelukszoeker

Ik ben een gelukszoeker. Regelmatig ga ik op reis naar plekken waar het weer beter past bij mijn lievelingskleding. Klimatologisch vluchteling, zou je bijna kunnen zeggen. En daarin ben ik niet alleen. Volgens cijfers van het CBS, ging meer dan 81% van de Nederlanders in 2013 op vakantie, waarvan bijna de helft in het buitenland vakantie vierde.

Dat ik kan reizen, heb ik te danken aan heel veel mensen. De welvaart die ik geniet, heb ik bijna cadeau gekregen. Ik ben geboren in Nederland, één van de meest welvarende landen ter wereld. En dat land ligt in Europa. Ik ben geboren in de rustigste periode uit de geschiedenis van Europa. En dankzij onder andere de Europese Unie, is welvaart, vrede en de vrijheid om te gaan en staan waar ik wil haast vanzelfsprekend. Dat is niet altijd vanzelfsprekend geweest: miljoenen mensen hebben ervoor gestreden.

Dat begon al eeuwen geleden. Ik pik het verhaal graag op bij het punt waar Europeanen doen wat mensen al van kleins af aan graag doen: dingen ontdekken. India en Amerika werden ontdekt door mensen die op zoek waren naar kennis over de wereld, op zoek waren naar avontuur, op zoek waren naar grond en natuurlijk grondstoffen. Zo zochten de Spanjaarden naar goud in Zuid-Amerika. Dat vonden ze niet, maar ze vonden wel waanzinnig veel zilver. Dat namen ze mee terug naar Spanje, en zo werd Spanje het rijkste land van heel Europa.

-->> Klik hier om verder te lezen

Gymnastiekfreak

Posted on Tuesday, August 5th, 2014 | 0 comments

Gymnastiekfreak

Het afgelopen half jaar was ik lid van een sportschool. Wás ik lid, inderdaad. Het is verleden tijd. Zoals eigenlijk elk sportavontuur in mijn leven is ook dát nu afgesloten. Al van jongs af aan heb ik een haat-liefde-verhouding met sporten. Het begon met veel haat, maar veranderde in heel veel liefde. Een beetje teveel liefde, als je het mij vraagt.

Zoals elk kind met overgewicht, had ik een hekel aan sporten. Los van mijn erbarmelijke conditie had ik ook gewoon stront aan mijn vingers, om mijn klasgenoten te citeren. Of ik nou een honkbalknuppel of het zogenaamde slaghout in handen had, ik kon de bal echt niet raken. En als ik over een kast heen moest springen, klapte ik er met mijn volle gewicht frontaal tegenop. Die klunzigheid maakte me natuurlijk ook een ontzettend makkelijk slachtoffer voor pesterijen van mijn leeftijdsgenootjes, waardoor ik nog meer opzag tegen de gymles dan ik al deed.

Afijn, op de basisschool kon ik er nog mee wegkomen dat ik huilend mezelf nét niet over het touw wist te werpen bij het hoogspringen. De leraar raakte al gauw gefrustreerd, ik was ‘af’ en dat was het. Op de middelbare school ging dat wat anders: daar kreeg je een cijfer dat echt op je rapport kwam te staan en meetelde. Uiteraard veranderde dat voor mij alles en in de brugklas besloot ik mijn stinkende best te doen om minstens een voldoende te halen. Tevergeefs. Op het eerste rapport kreeg ik nog een 4 uit medelijden, maar op het tweede rapport prijkte een cijfer waarvan tot die dag werd aangenomen dat die niet op rapporten voorkwam: een nul. Niet eens een één voor de moeite.

En dat betekende één ding:

-->> Klik hier om verder te lezen

Loze beloftes

Posted on Saturday, April 27th, 2013 | 2 comments

Loze beloftes

Je hoeft me maar één maandagochtend op mijn werk mee te maken, om te weten dat ik de geestelijk moeder ben van de zesvoudige espresso. Lezers van de blog weten dat ik altijd teveel spullen in mijn handtas meeneem voor als ik in McGyverachtige noodsituaties terechtkom. Maar goede vrienden kennen een van mijn diepste geheimen: ik verzamel loze beloftes. Het is waar. Ik houd van schrijven maar bezit een serieuze collectie lege notitieboekjes.

Ze zijn niet allemaal leeg, hoor. In één van m’n notitieboekjes ben ik ooit begonnen met Franse woordjes leren (note to self: tijd om dat weer op te pakken). In een ander boekje heb ik (ironisch genoeg) aantekeningen gemaakt over schrijven. In een derde notitieboekje heb ik alleen mijn naam geschreven. Maar de meeste notitieboekjes zijn al jaren leeg, ondanks het voornemen ze vol te schrijven. Sterker nog, ik moest het mezelf vaak beloven om de aankoop te verantwoorden.

-->> Klik hier om verder te lezen

Quarter Life Crisis

Posted on Wednesday, April 3rd, 2013 | 2 comments

Quarter Life Crisis

“Ik wil een tattoo. Een anker. Op mijn been. En dan met sierlijke letters ‘Irony’ erin laten zetten.” Zo opende ik het bal. Mijn Quarter Life Crisis was begonnen. Vijfentwintig worden is een big deal.

Ik kende het fenomeen niet meer sinds mijn tiende verjaardag (want dan kom je in de dubbele getallen. Dat vond ik spannender dan een een ‘tigger’ worden op mijn twintigste), maar ik vond mijn verjaardag opeens weer spannend. Ik geef het gewoon toe. Enkele dagen voor mijn vijfentwintigste verjaardag begon het te kriebelen. Ik moet iets speciaals doen. Wat precies, dat wist ik niet. Maar als je zo’n markante leeftijd bereikt, kan je dat niet onopgemerkt aan je voorbij laten gaan.

-->> Klik hier om verder te lezen