Posts Tagged "inzicht"

Oude sok

Posted on Friday, September 18th, 2015 | 2 comments

Oude sok

Ik stopte voor het verkeerslicht naast een wat oudere man. Ik schatte hem op een jaar of zestig, bijna met pensioen. Op z’n bagagedrager had hij een wandelstok vastgebonden. De wandelstok had aan het uiteinde een leeuwenkop. Ik moest denken aan dokter House (uit de serie House MD), die had vlammen onderaan z’n wandelstok. Als ik een wandelstok had, dan had ik ook liever vlammen dan zo’n bekakte leeuwenkop. Ik nam de man op: kaki pak, hoed op, witte handschoentjes aan. Oud geld, concludeerde ik.

Hij keek mijn kant op, en nam mij ook op. Ik droeg een knalroze windjack, had een rugzak op m’n rug, roze oordopjes in m’n oren, en mijn spierwitte sneakers complimenteerden mijn spierwitte racefiets. Ik voelde me zelden zo anders dan de persoon naast me. Sterker nog: eventjes voelde ik me niet eens mezelf. Ik draag de helft van de tijd vrij schattige, truttige kleding. De andere helft van de tijd ga ik als Sportieve Shanna door het leven. Vandaag stond Sportieve Shanna naast Kouwe Kak Karel-Gerardus. Zo voelde het. Hij keek me een moment recht aan, voordat ik gegeneerd mijn hoofd weg draaide. Ik lijk wel zo’n hardcore dancefeest capusjonnie-en-anita. Wat moest hij wel niet van mij denken.

-->> Klik hier om verder te lezen

Gelukszoeker

Posted on Wednesday, September 9th, 2015 | 0 comments

Gelukszoeker

Ik ben een gelukszoeker. Regelmatig ga ik op reis naar plekken waar het weer beter past bij mijn lievelingskleding. Klimatologisch vluchteling, zou je bijna kunnen zeggen. En daarin ben ik niet alleen. Volgens cijfers van het CBS, ging meer dan 81% van de Nederlanders in 2013 op vakantie, waarvan bijna de helft in het buitenland vakantie vierde.

Dat ik kan reizen, heb ik te danken aan heel veel mensen. De welvaart die ik geniet, heb ik bijna cadeau gekregen. Ik ben geboren in Nederland, één van de meest welvarende landen ter wereld. En dat land ligt in Europa. Ik ben geboren in de rustigste periode uit de geschiedenis van Europa. En dankzij onder andere de Europese Unie, is welvaart, vrede en de vrijheid om te gaan en staan waar ik wil haast vanzelfsprekend. Dat is niet altijd vanzelfsprekend geweest: miljoenen mensen hebben ervoor gestreden.

Dat begon al eeuwen geleden. Ik pik het verhaal graag op bij het punt waar Europeanen doen wat mensen al van kleins af aan graag doen: dingen ontdekken. India en Amerika werden ontdekt door mensen die op zoek waren naar kennis over de wereld, op zoek waren naar avontuur, op zoek waren naar grond en natuurlijk grondstoffen. Zo zochten de Spanjaarden naar goud in Zuid-Amerika. Dat vonden ze niet, maar ze vonden wel waanzinnig veel zilver. Dat namen ze mee terug naar Spanje, en zo werd Spanje het rijkste land van heel Europa.

-->> Klik hier om verder te lezen

Reis tegen de klok

Posted on Thursday, August 27th, 2015 | 0 comments

Reis tegen de klok

 

Ik ben reislustig en heb een eindeloze lijst van plekken die ik graag nog wil bezoeken. Ik zou graag meer van New York willen zien dan alleen het vliegveld, de kracht van de natuur ervaren bij de geisers in IJsland en mijn persoonlijke geschiedenis nader onderzoeken in Indonesië. Maar één van de landen die het hoogste op mijn lijstje staat, is Libanon.

Tot 1943 was dit gebied ‘Groot-Libanon’, dat viel onder het Frans Mandaat Syrië, een van de vele Frans koloniën. Dit is dus waarom de eenmans-Scissor Sisters, Mika, vloeiend Frans spreekt. Terwijl Duitsland in de Tweede Wereldoorlog Frankrijk bezette, werd Libanon in 1943 onafhankelijk. Libanon wordt nu vertegenwoordigd door afgevaardigden van religieuze minderheden. Dit land, dat mijns inziens een wonderlijke cultuur-historische mix is, fascineert me. Maar ik besef me dat haast geboden is als ik het nog wil zien zoals het nu is. Immers, in buurland Syrië is niet alles pais en vree, om maar even een understatement te gebruiken.

-->> Klik hier om verder te lezen

Later als ik groot ben

Posted on Monday, July 28th, 2014 | 0 comments

Later als ik groot ben

“Later als ik groot ben, word ik dierenarts” – Shanna, 6 jaar.
“Later als ik groot ben, word ik docent” – Shanna, 16 jaar.

Als kind ben je jong en onbevangen. Vraag een kind wat hij wil worden en je krijgt direct wel iets. Brandweerman, prinses, astronaut, juf of voetballer. Een kind ziet geen beren op de weg. Een kind weet wat hij leuk vindt, en dat wil hij doen. Een kind heeft bovendien ook een wereldbeeld dat beperkt genoeg is om een gemakkelijke keuze kunnen maken. Een kind heeft nooit gehoord van beroepen als productiemanager, pensioenadviseur of schade-expert. Ik vermoed ook sterk dat op die plekken nooit iemand zit die zijn droom in vervulling heeft zien gaan. Als die persoon al een droom had.

Zelf heb ik denk ik nooit echt geweten wat ik wilde worden. Soms kwam er een gedachte in me op en daarmee dacht ik dat ik het wist. En zodra ik dacht dat ik het wist, stopte de zoektocht. Het vraagteken was veranderd in een punt: case closed. Maar daarna wordt je er constant mee geconfronteerd. Wanneer je gekozen studie niet bevalt, wanneer je een sollicitatiebrief schrijft, wanneer je gaat werken. Men zegt wel eens, verstand komt met de jaren. Maar hoe ouder ik word, hoe minder ik lijk te weten wat ik wil.

-->> Klik hier om verder te lezen

Shit, een nieuwe baan!

Posted on Tuesday, May 27th, 2014 | 0 comments

Shit, een nieuwe baan!

Het is iets voor zeven uur als de wekker gaat. Het is toch donderdag? Ja, het is donderdag. Dus waarom gaat die wekker? Nog voordat ik me geïrriteerd heb weten om te draaien, besef ik het me: het is mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe werkgever. Shit.

Het is niet dat ik geen zin heb om te gaan werken. In tegendeel: ik ben blij dat mijn periode van werkloosheid na een week al ten einde was gekomen, want werkloosheid wens je niemand toe. De administratieve rompslomp, het dreigende gat in je cv en de knagende onzekerheid of je wel of niet rond kan komen, gaan je parten spelen. Ik was al maanden ziek van het idee alleen al: zowel in mijn hoofd als lichamelijk ging ik eraan onderdoor. Dat ik de dag na mijn laatste werkdag bij mijn vorige werkgever al gebeld werd voor een nieuwe baan, was daarom een godsgeschenk.

Het ging allemaal razendsnel. Dinsdag nam ik met pijn in mijn hart afscheid van collega’s met wie ik jarenlang lief en leed had gedeeld. Nog geen 24 uur later werd ik gebeld: mijn CV was opgepikt op Nationale Vacaturebank en ik was de perfecte kandidaat.

-->> Klik hier om verder te lezen