Posts Tagged "werk"

SHOW & TELL: Brood op de plank

Posted on Monday, September 28th, 2015 | 1 comment

SHOW & TELL: Brood op de plank

Toen ik op de basisschool zat, hielp ik een vriendinnetje af en toe met haar krantenwijkje. We lachten elke keer om het naambordje W.C. Pot en aan het einde van de middag gingen we met zwarte vingers weer terug naar huis. De enige beloning was een gezellige middag maar daar kocht je eigenlijk niks voor. Dat kwam pas toen ik in Havo 3 mijn allereerste ‘baantje’ had: huiswerkbegeleider.

-->> Klik hier om verder te lezen

Later als ik groot ben

Posted on Monday, July 28th, 2014 | 0 comments

Later als ik groot ben

“Later als ik groot ben, word ik dierenarts” – Shanna, 6 jaar.
“Later als ik groot ben, word ik docent” – Shanna, 16 jaar.

Als kind ben je jong en onbevangen. Vraag een kind wat hij wil worden en je krijgt direct wel iets. Brandweerman, prinses, astronaut, juf of voetballer. Een kind ziet geen beren op de weg. Een kind weet wat hij leuk vindt, en dat wil hij doen. Een kind heeft bovendien ook een wereldbeeld dat beperkt genoeg is om een gemakkelijke keuze kunnen maken. Een kind heeft nooit gehoord van beroepen als productiemanager, pensioenadviseur of schade-expert. Ik vermoed ook sterk dat op die plekken nooit iemand zit die zijn droom in vervulling heeft zien gaan. Als die persoon al een droom had.

Zelf heb ik denk ik nooit echt geweten wat ik wilde worden. Soms kwam er een gedachte in me op en daarmee dacht ik dat ik het wist. En zodra ik dacht dat ik het wist, stopte de zoektocht. Het vraagteken was veranderd in een punt: case closed. Maar daarna wordt je er constant mee geconfronteerd. Wanneer je gekozen studie niet bevalt, wanneer je een sollicitatiebrief schrijft, wanneer je gaat werken. Men zegt wel eens, verstand komt met de jaren. Maar hoe ouder ik word, hoe minder ik lijk te weten wat ik wil.

-->> Klik hier om verder te lezen

Shit, een nieuwe baan!

Posted on Tuesday, May 27th, 2014 | 0 comments

Shit, een nieuwe baan!

Het is iets voor zeven uur als de wekker gaat. Het is toch donderdag? Ja, het is donderdag. Dus waarom gaat die wekker? Nog voordat ik me geïrriteerd heb weten om te draaien, besef ik het me: het is mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe werkgever. Shit.

Het is niet dat ik geen zin heb om te gaan werken. In tegendeel: ik ben blij dat mijn periode van werkloosheid na een week al ten einde was gekomen, want werkloosheid wens je niemand toe. De administratieve rompslomp, het dreigende gat in je cv en de knagende onzekerheid of je wel of niet rond kan komen, gaan je parten spelen. Ik was al maanden ziek van het idee alleen al: zowel in mijn hoofd als lichamelijk ging ik eraan onderdoor. Dat ik de dag na mijn laatste werkdag bij mijn vorige werkgever al gebeld werd voor een nieuwe baan, was daarom een godsgeschenk.

Het ging allemaal razendsnel. Dinsdag nam ik met pijn in mijn hart afscheid van collega’s met wie ik jarenlang lief en leed had gedeeld. Nog geen 24 uur later werd ik gebeld: mijn CV was opgepikt op Nationale Vacaturebank en ik was de perfecte kandidaat.

-->> Klik hier om verder te lezen

Het waren 2 fantastische weken

Posted on Saturday, September 18th, 2010 | 0 comments

Het waren 2 fantastische weken

Al tijden ben ik op zoek naar een parttime baantje. In de afgelopen weken heb ik me suf gereageerd op baantjes: afwasser, magazijnmedewerker, schoonmaker, broodbakker, ijsverkoper… En bij alles werd ik al afgewezen voor ze me gezien hadden. Vandaag besloot ik maar weer eens op een vacature te reageren, maar het schrijven van een sollicitatiebrief voor een tijdelijk baantje is toch moeilijker dan het lijkt.

Je kan jezelf wel de hemel in prijzen, maar je weet bij voorbaat al dat je niet de medewerker van hun dromen bent, want na twee weken nemen ze hoe dan ook afscheid van je. En bovendien kan je wel een lange brief opstellen met redenen waarom jij de baan wil, maar bij tijdelijk werk vervallen alle argumenten met de steekwoorden: ambitie, carrière, werkervaring, kansen, et cetera. Het enige argument dat je realistisch hebt, is: ik wil geld. Hoewel dat het meest oprechte argument is van iemand met een tijdelijk baantje, kan je dat moeilijk in de sollicitatiebrief zetten.

Geachte heer Centjes,

Afgelopen zaterdag, 31 september, las ik uw advertentie in De Telegraaf waarin u aangeeft op zoek te zijn naar enthousiaste koekjesbakkers voor uw koekjesfabriek. Omdat u twee weken lang een koekjesbakker nodig heeft, en ik geld nodig heb, besluit ik u te schrijven.

Ik heb ruim 10 jaar ervaring als koekenbakker opgedaan bij verschillende bedrijven. Direct na afronding van de basisschool in 2000, begon ik met koekjes bakken bij de scouts. Momenteel ben ik nergens werkzaam, anders had ik ook niet gereageerd op uw vacature.

Uw organisatie komt positief op mij over; ik zou graag in zo’n omgeving de komende twee weken acht uur per dag bakken. Als koekenbakker bij uw bedrijf kan ik mijn hobby, koekjes bakken, uitvoeren én er nog geld voor krijgen ook. En na twee weken hoop ik dat beide partijen kunnen zeggen: “Het waren twee fantastische weken!”

Als u mij wilt aannemen, dan hoor ik dat graag zo snel mogelijk van u, want ik heb meer sollicitaties lopen.

Met vriendelijke groet,

Shanna

Als ik een werkgever was die iemand zocht voor twee weken zou ik zulke brieven wel kunnen waarderen. Gewoon lekker to the point en oprecht en het bespaart de werkgever dan ook weer tijd. Net of die zin heeft om een lange brief vol lulkoek te vertalen in ‘ik wil geld, neem mij aan!’

-->> Klik hier om verder te lezen